Çin Seferi

Dile kolay bir ay bitmişti bile. Ne kadar hızlı geçti anlayamadım. Proje inanılmaz yoğunlukla gidiyor. Bunun yanında Dailan da olan petrol sızıntısı yüzünden gemiler limana yanaşamadı ve ithal gelen parçalar gelemediğinden dolayı üretime 1 gün ara verdik.

Bu hafta çok yoğun geçti yine.Sadece iş yoğunluğu olarak değil, aynı zamanda resmi izinlerle uğraşmam ve doktora gitmemle geçti.

Öncelikle doktordan başlayayım. Pazar günü maçta dizimden sakatlandım, ve yürürken zorlanıyorum. Firmadaki doktora gittiğimde yapılan tetkiklerden sonra dizimde menüsküs olabileceğini söyledi. Aslında basit bir kas zedelenmesi belki de kopması gibi görünüyordu. Ama genede Türkiyeye dönünce genel bir taramadan geçeceğim.

Resimi izinlere gelince, vizemin süresi Ağustosun sonunda doluyor. Stajım ise Eylülün sonunda bittiğinden vizemi uzattırmam gerekiyordu, bunun içinde geçici oturma izni almam lazımdı. bende oturduğum evin yakınında polis merkezine gidip yaptırayım dedim ama süprizle karşılaştım. Yasal süreyi geçirmişim ve orada bunu yapmayacaklarını ilçe emniyete gitmem gerektiğini tercümandan öğrendim. Ve 4 günlük maratonun başlangıcı oldu. İlçe emniyette yazılan dilekçe ve altında tercümesi ile önce imzaladım sonra parmak bastıktan sonra süreç başlamış oldu. Gerekli imzalar ve ceza ödendikten sonra geçici oturma iznimi Cuma günü almış oldum. Hayatımda ilk aldığım cezanında burada olması ilginç oldu gerçekten…

Cuma gecesi Sunny  de eğlendikten sonra yeni arkadaşlar edindim. Yeni bir Çinli arkadaşım daha oldu:)Pazar günü Victoria ile gezdikten zorlu bir hafta beni bekliyordu…

6. Haftamda 3. haftamı yazmak kesinlikle planlarımda  değildi.  Burada zaman çok çabuk geçiyor günler akıyor resmen… Şimdiden bile yolu yarıladım ve geriye sayıma başladım.

3. haftam da stajda oryantasyon sureci dışında bireysel projem verildi. Projeyle ilgili planlamalar ve  görevleri bir bir yaparken, üretim süreci hakkında bilgiler edinmeye devam ediyorum.

Hafta içlerinde stajdan yorgun geldiğimden sosyal aktivitem olmuyor.  Spora başlamıştım bazı günler nehir kenarında ve olimpiyat stadına doğru koşuyorum. Geceleri güzel oluyor nehir kenarı serin ve sakin…

Veee sonunda beni keşfet futbol avcıları… Pazar günü bölümler arası futbol maçı vardı firmada.  Maalesef ayakkabıları getirmemiştim buraya. Mecburen ayakkabı kiralamak yada almak zorundaydım. Cumartesi günü Stephanie ile Sheraton da buluştuktan sonra ver elini Tai Yuan Jie. Karnımız  açıkmıştı nede olsa öğle olmuştu. Japon restaurantı girdik, menümüze beraber çayımız yanında geldi, siparişimi verir vermez hesabımızı yemekten önce ödeyip yemekleri bekledik.  Yemekten sonra hedefimizde ayakkabı vardı, birkaç mağazada baktıktan sonra içime sinmedi ve almadım halı saha ayakkabılarını. Kiralama seçeneği de maalesef yoktu, son çare olarak eldeki ayakkabılar ile oynacağım artık.

Daha sonra hedefimizde kitapçı bulmak vardı, Tai Yuani bir aşağı bir yukarı gezdik ama bulamadık derken. Nihao diye ses geldi bize doğru, bir grup yerel insanlar gelip bizle konuşmaya başladılar, kendileri fotoğrafçı da çalışıyorlarmış, ve bizi de çift zannedip gelmişler, amaçları ise ikimizin düğün resimleri için model olmamızı istediler bizde teşekkür edip arkadaş olduğumuzu söyleyip kitapçı arayışına devam ettik. Umutlarımızı kaybettik ve kendimizi Starbucks a atıp Avrupayı tekrar keşfettik. Ve otururken de farkettik ki kitapçı hemen köşede üst kattaymış. Kitapçıda ise uzun bir turdan sonra ingilizce kitapları bulmuştuk. Kitabın kapağında tanıdık biri vardı. Orhan Pamuk …. içerisinde ise 1-2 sayfalık bir yazı …

Kitapçıdan sonra Stephanie evine kaçarken ben Tai Yuan akşamlarını keşfetmek istedim. Ve Mao heykelinin oraya gittim. Kimisi badminton topuna benzer topla top oynuyor kimisi ip atlıyor, kimisi dans ediyor kimisi ise model arabalarla drift yapıyordu. Bir grup insan üzerime geldi. Ufak bir afallamadan sonra oranın belli saatlerde gelen yabancılarla konuşma mekanı olduğunu keşfettim. Belli bir süre muhabbet ettikten sonra, o ilginç topla oynayayım dedim ama çok zordu ya onla oynamak. Kısa süre denemeden sonra uygun olmadığını anlayıp model arabacıların oraya yamandım:) Kısa sürede kendimi sevdirdikten sonra model arabalar ile drift yapmaya başladım. Eğlenceli kişilerdi. Yakınlarda bar olup olmadığını sorduğumda Irısh bara yönlendirdiler. Ve 10 da buluşalım dedik başka bir bara geçeriz…

Irish Bara giderken Dunkin Donut tan donut ı alıp yiyerek Irish Bara geçtim. Filipinli grup herkesi coşturuyordu. Peçeteye yazılan istek parçalardan sonra Quiz yani  tombala çekildi ve kazanan numara ben değildim. Saat 10 a yaklaşırken artık çıkayım bizim çocuklarla buluşmak için Irish Barı terk ederken bir masaj teklifi ile karşılaştım ve reddedikten sonra bizim çocuklar ile Çin barına gittim.  Orada grupla çoşarken içkiler bir bir gidiyordu Kambey!!!!!!!!

Saatler ilerledi ve bir grupta doğum günü pastası gördüm ve hemen gidip doğum günü kızını kutladım. Jestime karşılık olarak bizlere Kokteyl yolladılar. Ne kadar misafirperverlerdi….

Pazar günü gelmişti. Maç beni bekliyordu, lokal ulaşım aracı ile üniversitede ki sahaya ulaştım , maça başladık. 20 dakika sonra sakatlandım ve maç benim için istediğim gibi gitmedi ve topallayarak taksiye kadar gittim ve eve geldim…